Pomoc de minimis jest szczególną kategorią wsparcia, które może być udzielane podmiotom gospodarczym ze środków pomocowych.

DE MINIMIS pochodzi oraz jest zgodne z zasadą prawa rzymskiego „de minimis non curat lex” – prawo nie troszczy się o drobiazgi.

Pomoc de minimis stanowi szczególny rodzaj wsparcia udzielanego przez państwo członkowskie, gdyż uznaje się że ze względu na swoją małą wartość nie ma ona wpływu na wymianę handlową i nie powoduje zakłócenia konkurencji w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej. Zasady udzielania pomocy de minimis określa Rozporządzenie Komisji (UE) NR 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis.

Pomoc de minimis może otrzymać każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą ( jedno przedsiębiorstwo) niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą. Jako jedno przedsiębiorstwo należy traktować wszystkie podmioty, które są kontrolowane (prawnie lub de facto) przez ten sam podmiot.

Pomoc de minimis różni się od pozostałych przeznaczeń pomocy (np. pomocy regionalnej czy horyzontalnej), ponieważ:

– zasadniczo nie ma procentowego ograniczenia wsparcia, pomoc może być udzielona do

100% kosztów kwalifikowanych,

– zasadniczo nie ma ograniczeń co do rodzajów wydatków kwalifikowanych (tzn. pomoc

może zostać przeznaczona na dowolny cel oprócz nabycia pojazdów do drogowego

transportu towarowego)

– nie ma konieczności wykazywania efektu zachęty.

Z pomocy de minimis można skorzystać jednak dopiero wówczas gdy spełnione są warunki opisane poniżej.

Całkowita kwota pomocy de mnimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 200.000 EUR brutto w okresie trzech lat podatkowych, a w przypadku przedsiębiorstwa prowadzącego działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarów 100.000 EUR. Pomoc de minimis nie może zostać wykorzystana na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów. Sumując otrzymaną przez przedsiębiorstwo pomoc bierze się pod uwagę bieżący rok kalendarzowy oraz dwa poprzednie lata.

Przedsiębiorców ubiegających się o pomoc de mnimis obowiązują pewne ograniczenia.

Nie można łączyć jej, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, z pomocą o innym przeznaczeniu (np. pomocą regionalną), jeśli doprowadziłoby to do przekroczenia dopuszczalnej intensywności tej pomocy. Pomoc de minimis może być udzielana jedynie w formach przejrzystych, czyli takich, w stosunku do których nie ma konieczności szacowania ryzyka dla obliczenia wartości pomocy. Pomoc de minimis nie może być udzielona przedsiębiorstwu znajdującemu się trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.

Ponadto z pomocy de minimis nie mogą korzystać przedsiębiorstwa:

prowadzące działalność w sektorze rybołówstwa i akwakultury,
zajmujące się produkcją podstawową produktów rolnych,
prowadzące działalność w sektorze przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych jeżeli wysokość pomocy jest uzależniona od ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów podstawowych lub wprowadzonych na rynek, bądź jej przyznanie zależy od faktu przekazania jej w producentom podstawowym,
na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z decyzji Komisji Europejskiej.
Pomocy de minimis nie można także przyznać:

na działalność związaną z wywozem (ilość produktów), siecią dystrybucji, wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej,
kiedy jest to uwarunkowane pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
Cytowane rozporządzenie nie ma także zastosowania do pomocy de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, do której stosuje się odpowiednio zasady określone w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1535/2007 i 875/2007.

Pomoc de minimis uznaje się za przyznaną w dniu, w którym przedsiębiorstwo uzyskuje prawo otrzymania takiej pomocy (np. dzień podpisania umowy), niezależnie od terminu wypłacenia pomocy de minimis temu przedsiębiorstwu.

Podmiot udzielający pomocy, z urzędu wydaje zaświadczenie o przyznanym wsparciu stwierdzające jego charakter i określające m.in. dzień i wartość udzielonej pomocy de minimis, a także dane identyfikujące organ udzielający pomocy i beneficjenta oraz podstawę prawną udzielenia pomocy.

Z dniem 5 kwietnia 2010 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (DZ. U. Nr 53, poz. 311). Z dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia powstał obowiązek przedstawiania przez podmiot ubiegający się o pomoc de mnimis informacji niezbędnych do udzielania pomocy, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Początek strony